Personal branding

Onlangs kwam ik ’n visitekaartje tegen waarop de woorden “personal branding” stonden. Een regenachtige zondagvoormiddag is het ideale moment om daar eens even over na te denken, want sommige concepten gaan mijn petje toch echt wel te boven.

Ik stel het me als volgt voor: de lifecoach vraagt je om jezelf samen te vatten in een tiental catchy begrippen waardoor je jezelf beter kunt verkopen op een sollicitatie, als je een eigen zaak hebt die diensten levert, of, vooral, als je zelf coach wil worden. “Het Merk Eline, hoe gaan we dat aan de man brengen? Waar sta jij nu echt voor? Wat ben jij waard? Wat moeten mensen over jou weten?” Lees het volledige bericht »

Advertenties

Verhuist uw geld, het einde van de wereld en een klimaatmars

Zo, dat was een pittige (eco-)januari.

Vlak voordat de nationale campagne “Move your money” ten tonele verscheen, had ik in de eerste week van het nieuwe jaar een afspraak bij Argenta omdat Belfius het finaal had verkorven. De spaarcentjes staan al lang bij Triodos maar nu zou ik ervoor gaan zorgen dat de grootbank geen enkele cent van mij meer kon misbruiken. Het was de eerste keer dat een bankmedewerker tijd voor mij maakte, domme vragen geduldig beantwoordde en tekst en uitleg op maat gaf. Ondanks een semi-automatische overstap heb ik er toch m’n werk mee gehad. De innerlijke perfectionist haalde haar hartje op want er kon vollenbak worden gepland, gecontacteerd, aangepast, opgevolgd en gecontroleerd. De innerlijke zenboeddhist kon er niet mee lachen.

Ik heb aandelen van energiecoöperatie Zuidtrant en ben inmiddels ook trotse eigenaar van een heel klein beetje Fairebel. Veiliger, eerlijker, transparanter en stukken eenvoudiger dan beleggen in de klassieke zin van het woord. Voor dat laatste ben ik nog niet klaar of heb ik geen tijd of goesting. Waar het me om gaat, is dat de investering rechtstreeks gaat naar datgene dat ik wil steunen, op een concrete manier en zonder langs allerlei zakkenvullers te passeren.

We gingen naar de nieuwjaarsdrink van de Stad Mortsel omdat wij op drie gemeentegrenzen wonen. Daar was een primeur: diervriendelijk vuurwerk. Iedereen, bestuur inclusief, was benieuwd. Inderdaad maakte het niet méér lawaai dan een voorbijrijdende vrachtwagen en was het knap om te zien. De vuurpijlen gingen lang niet zo hoog als je gewend bent, maar dat gaf niet want het was toch druilerig en zeer zwaarbewolkt weer. Lees het volledige bericht »

Wat groeit er in den hof?

Gelukkig nieuwjaar!

Het is alweer enkele maanden of jaren geleden dat het nog eens over de balkontuin ging. Enkele planten staan al een hele poos te glunderen:

  • vijg: vorige lente twee takken gesnoeid die door hun vreemde neerwaarts gerichte vorm steeds in de weg hingen. Heeft zoals elk jaar een stuk of zes geweldig lekkere vruchten opgeleverd en verblijdt me nu al door zijn knoppen vol belofte. Hij is zo’n halve meter hoog. Hij krijgt in het voorjaar een grotere pot want dat heeft hij verdiend.
  • helleborus: staat ook al drie jaar in het gelid dus kan er goed tegen om in een pot te leven. Hangt al vol bloemknoppen. Vorige zomer heb ik hem regelmatig (net als alle planten) verwend door te besproeien met fijne waternevel en heb ik slechts één maal de bladluizen moeten verdelgen met het gekende drupje afwasmiddel in een schaaltje water en penseel.
  • de luizen kregen slechts een triestigaard wiens naam ik niet ken maar die toch ijzersterk blijkt en voor het derde jaar op rij enkele bijen-verwennende paarse bloemetjes heeft gemaakt. Klein, hard, donkergroen blad en ongeveer 75 cm groot. Vorige herfst heb ik zowat al zijn blaadjes moeten afknippen omdat ze bedolven waren onder de luizen-afscheiding maar hij heeft er vele nieuwe gemaakt. Een luizenmagneet houdt de rest van de planten gezond dus hij krijgt ook een grotere pot binnenkort als bedankje.
  • de druivelaar die ik twee jaar geleden van mijn schoonvader kreeg, staat op het meest zonnige plekje aan een klimrek en doet het uitstekend. Nog geen vruchten maar dat kan ’n paar jaar duren. Ik hoop dat hij het uithoudt tot we eens ooit vollegrond hebben. Hij staat in een pot gevuld met zijn geboortegrond, zware klei, en dat is heel goed in de zomer tegen het uitdrogen. Zijn knoppen groeien ook al, tijd om een beetje bij te snoeien dus zodat hij al zijn energie kan steken in de takken die mogen blijven.

Lees het volledige bericht »

Eline zet een boompje op

Na een boeiend introductiemoment door de fijne mensen van Natuurpunt Antwerpen Stad, ben ik Natuurpuntvrijwilliger geworden. Af en toe hadden ze me al wel eens zien opduiken bij een activiteit of wandeling, maar één dezer zal ik bij de officiële (en dus verzekerde) vrijwilligers horen. Waarom zou je je tijd verdoen aan onbezoldigd je bult afdraaien, vroeg een gesprekspartner zich af. Sja, omdat je nieuwe mensen ontmoet met gedeelde interesses/waarden/doelen bijvoorbeeld, omdat je samen doet wat je graag doet, om bij te leren, om de maatschappij én de eigen geest wat te ontzuren, … Je kiest uit de talloze mogelijkheden datgene uit dat jou aanspreekt, op een moment dat het voor jou kan.

Zwerfvuil opruimen (organisatie in Antwerpen door Stadsmakers) vind ik bijvoorbeeld ook fantastisch om te doen. Niemand veroordeelt ons omdat het alweer van februari geleden is dat we een rode vuilniszak hebben bovengehaald, en juist door me die vrijheid te gunnen, krijg je mij mee. De goesting/energie komt op een bepaald moment toch terug, dat weet ik ondertussen. En het is zodanig aanstekelijk dat het aantal organisaties waarvoor ik me wil inzetten stijgt: Stadsmakers, Voedselteams, Fietsersbond en nu dus Natuurpunt.

Al twee weken zat ik te popelen en vanmorgen was het zo ver: Natuurpunt ging op deze ‘dag van de natuur’ bomen planten, op een boogscheut van waar ik woon nog wel! Eindelijk wat tegenwicht kunnen bieden voor al dat vreselijke geSchauvlieg. Lees het volledige bericht »

Een oplossing

Als ik u nog moet uitleggen hoe groot het stuk zeep is waar de wereld om is, kan ik dat beter overlaten aan enkele duizenden wetenschappers die een open brief hebben gepubliceerd die de ‘second warning’ heet. Ik veronderstel dat de ‘first warning’ het deprimerende milieuverslag is van de bijeenkomst van de Club van Rome in 1972, waarmee naar aloude menselijke gewoonte volstrekt niets is gedaan. De ‘third warning’ zullen we niet meer meemaken omdat we er tegen dan eindelijk in geslaagd zullen zijn onszelf en alles wat op deze planeet is te hebben uitgemoord.

Avaaz is echter onze uitgestoken hand. Zij hebben de ballen om iets te DOEN in de plaats van de alarmbel verder te verslijten. Ziehier hun ambitieuze voorstel om… van 50% van onze planeet beschermd natuurgebied te maken. Als dat kan worden verkocht aan de wereldleiders, kan de natuur aan de grote opkuis beginnen en kunnen uw achterkleinkinderen het levenslicht nog zien.

Ik heb een doorlopende opdracht lopen om voor € 1 per week Avaaz te helpen dit te bereiken. Het is onvoorstelbaar wat deze internationale vreedzame beweging al heeft bewerkstelligd. Stuk voor stuk zaken die onmogelijk werden geacht. Avaaz betekent ‘Hoop’ en zij hebben de potentie om van de wereld een betere plek te maken.

Nog wat tips over wat men kan doen om wat minder te vervuilen? Hier en hier.

Maakt aanspraak op het klimaat

… omdat het toch niet al Engels moet zijn wat de klok slaat, vind ik. Hoe dan ook organiseert een indrukwekkende reeks organisaties en burgerinitiatieven samen op 2 december een gigantische klimaatmars naar en in Brussel onder de noemer ‘Claim the climate‘.

Waarom? Het is de eerste dag van de COP24, zijnde de zoveelste internationale poging om staatsleiders in het gareel te krijgen (klimaattop dus). Naar mijn aanvoelen de allerlaatste kans om de collectieve achterlijkheid te doen ophouden of op zijn minst te temperen; een greep uit het eindeloze aanbod:
– bomen blijven omhakken (mijn schoonouders van gezegende leeftijd zeggen dat ze nog nooit zo veel bomen tegelijk hebben zien verdwijnen)
– massaproductie en moderne slavernij blijven toejuichen (Groei is het toverwoord dat de hele wereld naar de vaantjes helpt)
– besparen op openbaar vervoer zodat de files alsmaar langer worden (hebt u al eens noodgedwongen langs een file gefietst of gewandeld, kent u de resultaten van CurieuzeNeuzen, slaagt u er nog steeds in om te doen alsof die smog niet bestaat?)
– besjes, boontjes, asperges etc per expres laten overvliegen vanuit de gekste plekken zodat Peerke uit Zaffelare ze het hele jaar door kan kopen en ze dan slecht kan laten worden in de frigo
– kernreactortjes vrolijk verder laten scheuren
– enzovoort

Met hoe langer hoe meer zijn wij, de mensen die het volstrekt beu zijn. Mensen die de politieke incompetentie niet langer vanaf de zijlijn kunnen aanzien. De boer hij ploegde niet meer voort, maar hij ging naar Brussel om daar eens tegoei aan wat oren te gaan trekken. Lees het volledige bericht »

Gedachteflarden

Het is vandaag moeilijk een onderwerp te kiezen. Dus doen we maar van alles.

  • Het is lente! Hoera! Viooltjes blijken goede overwinteraars (bij die nachten van -7 onlangs hun potten toch maar binnen gezet) en geven de eerste metselbijtjes wat ze nodig hebben. Ook een vroege hyacint, twee krokussen, evenveel narcissen en de helleborus vormen momenteel de tafel van ons balkontuintje. Which reminds me: zaai- en stekgrond bestellen. Bol.com is het perfecte alternatief voor een auto wat betreft zakken potgrond.
  • Door online te bestellen help ik mee het imperium van de klassieke winkel af te brokkelen, waardoor we binnenkort niet meer naar de Blokker of de Standaard Boekhandel kunnen, en draag ik mijn steentje bij aan het uitbuiten van chauffeurs en magazijniers. I know. Maar goed, ook de klassieke winkel of supermarkt dient gevoed te worden met de inhoud van de talloze containers die 24/7 worden vervoerd. Die polair gevortexte smoglucht onlangs, waarin je beter geen zware inspanningen leverde en liefst ook de ramen dicht hield, was een voorsmaakje van hoe het over een paar jaar elke dag kan zijn (en in bvb China al elke dag is) tenzij mensen nu eindelijk eens wakker willen worden ipv jarenlang in beroep te gaan over de taal van het proces waarin de Klimaatzaak mag voorkomen.
  • Vrouwendag. Nog steeds ontzettend veel werk aan de winkel voor gelijke rechten. Ik las net bij iemand dat het pas sinds 1997 geen verzachtende omstandigheid meer is bij het proces inzake het vermoorden van je echtgenote dat ze overspel pleegde. Zevenennegentig. En maar van de toren blazen hoe Vooruitstrevend ende Beschaeft dit land is, wat een voorbeeld voor de rest van de wereld. Zou er al een land op deze bol bestaan waar alle mensen (ook holebi’s, ook immigranten, ook armen, ook mensen met een beperking) echt gelijk zijn voor de (al dan niet ongeschreven) wet?
  • Voor ik ongelukken bega, ga ik mijn positieve bril opzetten: engagementen anno 2018
    – ik ging naar een vergadering van de Fietsersbond, hielp de facebook van de lokale afdeling van de grond te komen, op de eerste ochtend van de lente gaan we applaudiseren, we gaan nog samen nadenken over hoe we de fietsers in het Ringland verhaal aan zo comfy en conflictvrij mogelijke fietswegen kunnen helpen, en we gaan peilen naar de mening wat betreft fietsen bij onze volksvertegenwoordigers voor de komende kiezingen. Toffe mede-vrijwilligers, (meestal) licht verteerbare materie en nog nuttig ook. Kom erbij 😉
    – het Groen Verzet is herrezen, onlangs deden we een opruimrondje, dat deed zo veel deugd!
    – ben al jaren lid van Voedselteams en wilde me ook daar engageren, dus ben ik sinds kort ledenverantwoordelijke van ons lokale team. Nog effe wegwijs worden.
    – heb een verhaal om te proeflezen binnen. Ik vind het zo fijn om mensen te helpen die de eerlijke mening nodig hebben van ervaren lezers.
    – 5beaufort, het nieuwe positieve magazine van onze provincie, gaat een van m’n blogberichten publiceren in het volgende nummer 🙂
    – zou nog wel meer dingen willen doen maar moet opletten dat de agenda niet uitpuilt en het geen blok aan m’n been wordt. Veel vrijwilligerswerk kun je doen op een moment dat het je het beste schikt.
  • “Eindelijk hoor ik erbij,” zei ik tegen mijn man, “bij de volwassenen.” Het ging tijdens een vergadering even over de jeugd van tegenwoordig en hoewel ik de jongste aanwezige was, waren we het met elkaar eens en ik kan de generatiekloven waarnemen die me scheiden van de kinderen van de jaren 2000.
  • Heb De Geschiedenisroman ontdekt. Hij lag in een boekenruilkastje en vroeg of ik hem tijdelijk wou adopteren. Wat een fantastisch genre. Het exemplaar in kwestie gaat over de geschiedenis van Brazilië, vijf eeuwen lang vanaf 1490. Hoewel de auteur niet eens Braziliaans is, heeft hij ontzettend veel research gedaan om zowel de echt bestaand hebbende personages als de verzinnelingen zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven. Kwaliteit dus, geen ‘alternative facts’. Het boek heet ‘Het groene paradijs’ trouwens en smaakt naar meer. Geschiedenis leren begrijpen kan de Antwoorden waar ik zo naar snak leveren, of op z’n minst een aantal puzzelstukjes.

 

Griep en vitamineboostende thee

Wat me verbaast aan de huidige griepepidemie is dat ze vooral mensen schijnt te treffen die in geen jaren ziek zijn geweest. “Twintig jaar geleden had ik voor het laatst een griep,” hoor ik, of “Niet meer gehad sinds ik klein was.” Collega’s, familie en vrienden die anders nooit ziek zijn, vallen uit. Misschien daarom dat ze uit paniek massaal naar het ziekenhuis gaan?

Het zijn gluiperds van griepen; er zijn verschillende viruscocktails actief, dus als je een inenting hebt gehad kun je alsnog prijs hebben. En die beestjes muteren ook nog eens aan de lopende band. Een paar dagen of zelfs maar uren na besmetting zijn ze geïncubeerd en begint de pret: van de zetel naar het bed, koorts, spierpijn, hoofdpijn, nauwelijks kunnen eten, keelpijn, puur op wilskracht naar de dokter wandelen en daar urenlang van moeten recupereren. Gemiddeld na vier dagen begin je te beteren maar het kan gemakkelijk nog een weekje aanslepen voor je weer de oude bent. Complicaties liggen op de loer zoals lage bloeddruk, bronchitis. Yeey.
Meer weten? Klik.

Let dus maar goed op met deurklinken, buspalen, toetsenborden, handjesschudden en aanverwanten. Was je handen vaak, want ook als je (onbewust) aan oog, neus of mond zit, kun je besmet raken. En boost je weerstand zodat je minder last zult hebben als je toch getroffen wordt: veel buiten zijn, bewegen, gezond eten, op tijd naar bed. Het zijn dooddoeners maar o zo effectief.

Als troost is hier een recept voor een energieboostende thee, drink hem dus niet vlak voor het slapengaan.

  • Rasp een flink eind gember of snijd het in heel kleine stukjes.
  • Vermeng een lepel kurkuma met een snuif kaneel en veel zwarte peper in een paar druppels melk of olie zodat het oplost.
  • Kokend water erop en kruidenthee naar keuze erbij: linde, kamille, rozenbottel, brandnetel, ijzerhard, salie, munt, rooibos, groene, … Je mag gerust een paar soorten thee combineren. Salie of munt helpt om je hoofd ademvrij te krijgen, linde kalmeert, kamille troost, rozenbottel kikkert op, brandnetel ontgift, ijzerhard sterkt.
  • Laat lang trekken (theelichtje eronder) en daarna afkoelen tot drinktemperatuur
  • Werk af met sap van verse citroen of sinaasappel en honing. Als je deze er van het begin bij doet, verliezen ze hun vitamientjes.
  • De gember mag los in de theepot, als je hem opknabbelt op het einde krijg je nog een stevige kick en word je van binnen ontsmet.
  • Ook afgekoeld lekker.

Schol!

Kamerplanten: EHBO

Redelijk wat mensen komen op deze blog terecht door het googlen over kamerplanten. Ik snap het: uw plant is bruin of geel aan het worden, de blaadjes hangen slap, ze vallen af, de plant heeft al jaren hetzelfde formaat, zijn blaadjes zijn veel kleiner dan op de internetfoto’s, er hangen spinnewebjes of wit of zwart “poeder” op, hij maakt nooit bloemen of hij ziet er gewoon niet gelukkig uit. Je hebt geen idee wat je fout doet. Moet je hem weggooien of is hij toch nog te redden? Lees het volledige bericht »

Engagementen anno 2017

Nooit geweten dat er zoveel komt kijken bij een boek. Cecilia’s World, het debuut van m’n man, is gisteren na poging vijf door de layoutpolitie van Smashwords goedgekeurd zodat het momenteel op vrijwel alle digitale dragers beschikbaar aan het komen is als e-book (Bol! Kobo!). Intussen zitten we, voorzover we er een idee van hebben wat we aan het doen zijn, de papieren versie drukklaar te maken. Wist u dat het zwart van word en pdf eigenlijk stiekem helemaal niet zwart is? Het programma, dat één pagina tegelijk kan inladen, is net niet te zwaar voor deze computer waardoor opslaan anderhalve minuut duurt, zodat we er vandaag nog wel enkele uren zoet mee gaan zijn want er zijn nog maar drie dagen proefversie-tijd over. Cecilia is intussen 300 MB zwaar maar we zijn al over de helft! Nu maar hopen dat er geen essentieel stapje vergeten is… Even paniek toen er een tikfout boven water kwam, maar gelukkig kan je met dat programma tot op de pixel nauwkeurig foefelen. Ik begin te begrijpen waarom er bedrijfjes bestaan die de klus voor ‘slechts’ een paar honderd ballen voor u klaren. Edoch, een prima gelegenheid, nu we hier toch zitten te zitten, om nog eens wat te tokkelen, nietwaar? Komt er anders toch zelden van, zoals u wel merkt aan de levendigheid van dit blog. Lees het volledige bericht »

Lentekriebels in de tuin

U klikt de laatste weken opvallend vaak door naar deze post. Misschien zoekt u informatie over de verzorging van verschillende planten, wat er zoal wil groeien in een pot of wat u tegen beestjes kunt ondernemen. Gelijk hebt u, eens je ‘vertrokken’ bent met tuinieren vliegt het hek algauw van de dam en wil je alles overal over weten. Het is dan ook zo fijn om alle planten te zien groeien! Lees het volledige bericht »

Recensie: De engel van Doel

Ik zag de documentaire “De engel van Doel” en deze recensie moest eruit, willen of niet. Ze is in het Engels en bevat harde taal, omdat zachte taal hier niet volstaat. Klik.

De slimme telefoon (2)

In dit blogberichtje kun je lezen hoe m’n eerste maanden met de smartphone verliepen. Intussen zijn we dankzij de accelleratie (eerste les geschiedenis in het middelbaar: alles gaat steeds sneller) bij wijze van spreken vijf jaar verder en lopen er regelmatig mensen onder de tram, huwelijken op de klippen, school- of werkresultaten de dieperik in omdat talloze mensen verdiept zijn in hun schermpjes. Wie kijkt daar nog van op? Ondergetekende wel. Ik ben hoogst verbaasd. Lees het volledige bericht »

Genoeg gezwegen

In m’n inbox zat een mailtje van Sloop-de-kerncentrales met een huidige stand van zaken. Je kan het hier lezen. Wist je dat er al negentig gemeentebesturen in de rondom ons liggende landen een rechtzaak tegen ons land hebben aangespannen om onmiddellijke sluiting van de meest uiteenvallende reactoren te eisen? De ongerustheid is enorm, de avaaz campagne is al door 1,2 miljoen wereldburgers ondertekend.

De oplossing is echt zo simpel dat we erover kijken, dames en heren. Lees het volledige bericht »

Een nieuw voorjaar in de balkontuin

20160402_110651

Dit is het grootste deel van de planten, gezellig samen in de hoek waar ze lekker veel middagzon krijgen. Niet op de foto staan de vijg wiens knoppen op barsten staan, de zaailingen van rode kool, radijs, snijsla en spinazie met hun eerste echte blaadjes op rijen, twee appelpitjes die tegen de verwachting in ontkiemd zijn (nog in de pot van de vijg zit een schare aan ‘wie-weetjes’ waaronder de mispels die na twee jaar nog altijd niet willen kiemen), een lavendel, en tot slot de erwten, net vijf mannetjes met hun twee eerste armpjes om zich heen grijpend.

Viburnum en skimmia japonica zijn erg tevreden met hun grotere pot. Misschien op een verkeerd tijdstip (hartje winter) compost gegeven, maar deze viburnum is een laatbloeier. En als-ie een jaartje overslaat is dat niet erg. De skimmia ruikt heerlijk.

Toen ik de hangbakken aan de balustrade leegmaakte en een (hopelijk) evenwichtige mix gaf van compost, gebruikte maar beestjesloze potgrond van vorig jaar en cocopeat zaaien-en-stekken/groenten-en-kruiden waarin bovengenoemde zaailingen nu veelbelovend staan te zijn, kon ik het niet over mijn hart verkrijgen alle plantjes weg te gooien die zo dapper overwinterd hadden. Die zijn overgeplant in de bak links op de foto, het is vooral kamille die nog ontsproten was in die merkwaardig warme late herfst. Lees het volledige bericht »