Gedachteflarden

Het is vandaag moeilijk een onderwerp te kiezen. Dus doen we maar van alles.

  • Het is lente! Hoera! Viooltjes blijken goede overwinteraars (bij die nachten van -7 onlangs hun potten toch maar binnen gezet) en geven de eerste metselbijtjes wat ze nodig hebben. Ook een vroege hyacint, twee krokussen, evenveel narcissen en de helleborus vormen momenteel de tafel van ons balkontuintje. Which reminds me: zaai- en stekgrond bestellen. Bol.com is het perfecte alternatief voor een auto wat betreft zakken potgrond.
  • Door online te bestellen help ik mee het imperium van de klassieke winkel af te brokkelen, waardoor we binnenkort niet meer naar de Blokker of de Standaard Boekhandel kunnen, en draag ik mijn steentje bij aan het uitbuiten van chauffeurs en magazijniers. I know. Maar goed, ook de klassieke winkel of supermarkt dient gevoed te worden met de inhoud van de talloze containers die 24/7 worden vervoerd. Die polair gevortexte smoglucht onlangs, waarin je beter geen zware inspanningen leverde en liefst ook de ramen dicht hield, was een voorsmaakje van hoe het over een paar jaar elke dag kan zijn (en in bvb China al elke dag is) tenzij mensen nu eindelijk eens wakker willen worden ipv jarenlang in beroep te gaan over de taal van het proces waarin de Klimaatzaak mag voorkomen.
  • Vrouwendag. Nog steeds ontzettend veel werk aan de winkel voor gelijke rechten. Ik las net bij iemand dat het pas sinds 1997 geen verzachtende omstandigheid meer is bij het proces inzake het vermoorden van je echtgenote dat ze overspel pleegde. Zevenennegentig. En maar van de toren blazen hoe Vooruitstrevend ende Beschaeft dit land is, wat een voorbeeld voor de rest van de wereld. Zou er al een land op deze bol bestaan waar alle mensen (ook holebi’s, ook immigranten, ook armen, ook mensen met een beperking) echt gelijk zijn voor de (al dan niet ongeschreven) wet?
  • Voor ik ongelukken bega, ga ik mijn positieve bril opzetten: engagementen anno 2018
    – ik ging naar een vergadering van de Fietsersbond, hielp de facebook van de lokale afdeling van de grond te komen, op de eerste ochtend van de lente gaan we applaudiseren, we gaan nog samen nadenken over hoe we de fietsers in het Ringland verhaal aan zo comfy en conflictvrij mogelijke fietswegen kunnen helpen, en we gaan peilen naar de mening wat betreft fietsen bij onze volksvertegenwoordigers voor de komende kiezingen. Toffe mede-vrijwilligers, (meestal) licht verteerbare materie en nog nuttig ook. Kom erbij ūüėČ
    – het Groen Verzet is herrezen, onlangs deden we een opruimrondje, dat deed zo veel deugd!
    – ben al jaren lid van Voedselteams en wilde me ook daar engageren, dus ben ik sinds kort ledenverantwoordelijke van ons lokale team. Nog effe wegwijs worden.
    – heb een verhaal om te proeflezen binnen. Ik vind het zo fijn om mensen te helpen die de eerlijke mening nodig hebben van ervaren lezers.
    – 5beaufort, het nieuwe positieve magazine van onze provincie, gaat een van m’n blogberichten publiceren in het volgende nummer ūüôā
    – zou nog wel meer dingen willen doen maar moet opletten dat de agenda niet uitpuilt en het geen blok aan m’n been wordt. Veel vrijwilligerswerk kun je doen op een moment dat het je het beste schikt.
  • “Eindelijk hoor ik erbij,” zei ik tegen mijn man, “bij de volwassenen.” Het ging tijdens een vergadering even over de jeugd van tegenwoordig en hoewel ik de jongste aanwezige was, waren we het met elkaar eens en ik kan de generatiekloven waarnemen die me scheiden van de kinderen van de jaren 2000.
  • Heb De Geschiedenisroman ontdekt. Hij lag in een boekenruilkastje en vroeg of ik hem tijdelijk wou adopteren. Wat een fantastisch genre. Het exemplaar in kwestie gaat over de geschiedenis van Brazili√ę, vijf eeuwen lang vanaf 1490. Hoewel de auteur niet eens Braziliaans is, heeft hij ontzettend veel research gedaan om zowel de echt bestaand hebbende personages als de verzinnelingen zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven. Kwaliteit dus, geen ‘alternative facts’. Het boek heet ‘Het groene paradijs’ trouwens en smaakt naar meer. Geschiedenis leren begrijpen kan de Antwoorden waar ik zo naar snak leveren, of op z’n minst een aantal puzzelstukjes.

 

Advertenties

Griep en vitamineboostende thee

Wat me verbaast aan de huidige griepepidemie is dat ze vooral mensen schijnt te treffen die in geen jaren ziek zijn geweest. “Twintig jaar geleden had ik voor het laatst een griep,” hoor ik, of “Niet meer gehad sinds ik klein was.” Collega’s, familie en vrienden die anders nooit ziek zijn, vallen uit. Misschien daarom dat ze uit paniek massaal naar het ziekenhuis gaan?

Het zijn gluiperds van griepen; er zijn verschillende viruscocktails actief, dus als je een inenting hebt gehad kun je alsnog prijs hebben. En die beestjes muteren ook nog eens aan de lopende band. Een paar dagen of zelfs maar uren na besmetting zijn ze ge√Įncubeerd en begint de pret: van de zetel naar het bed, koorts, spierpijn, hoofdpijn, nauwelijks kunnen eten, keelpijn, puur op wilskracht naar de dokter wandelen en daar urenlang van moeten recupereren. Gemiddeld na vier dagen begin je te beteren maar het kan gemakkelijk nog een weekje aanslepen voor je weer de oude bent. Complicaties liggen op de loer zoals lage bloeddruk, bronchitis. Yeey.
Meer weten? Klik.

Let dus maar goed op met deurklinken, buspalen, toetsenborden, handjesschudden en aanverwanten. Was je handen vaak, want ook als je (onbewust) aan oog, neus of mond zit, kun je besmet raken. En boost je weerstand zodat je minder last zult hebben als je toch getroffen wordt: veel buiten zijn, bewegen, gezond eten, op tijd naar bed. Het zijn dooddoeners maar o zo effectief.

Als troost is hier een recept voor een energieboostende thee, drink hem dus niet vlak voor het slapengaan.

  • Rasp een flink eind gember of snijd het in heel kleine stukjes.
  • Vermeng een lepel kurkuma met een snuif kaneel en veel zwarte peper in een paar druppels melk of olie zodat het oplost.
  • Kokend water erop en kruidenthee naar keuze erbij: linde, kamille, rozenbottel, brandnetel, ijzerhard, salie, munt, rooibos, groene, … Je mag gerust een paar soorten thee combineren. Salie of munt helpt om je hoofd ademvrij te krijgen, linde kalmeert, kamille troost, rozenbottel kikkert op, brandnetel ontgift, ijzerhard sterkt.
  • Laat lang trekken (theelichtje eronder) en daarna afkoelen tot drinktemperatuur
  • Werk af met sap van verse citroen of sinaasappel en honing. Als je deze er van het begin bij doet, verliezen ze hun vitamientjes.
  • De gember mag los in de theepot, als je hem opknabbelt op het einde krijg je nog een stevige kick en word je van binnen ontsmet.
  • Ook afgekoeld lekker.

Schol!

Kamerplanten: EHBO

Redelijk wat mensen komen op deze blog terecht door het googlen over kamerplanten. Ik snap het: uw plant is bruin of geel aan het worden, de blaadjes hangen slap, ze vallen af, de plant heeft al jaren hetzelfde formaat, zijn blaadjes zijn veel kleiner dan op de internetfoto’s, er hangen spinnewebjes of wit of zwart “poeder” op, hij maakt nooit bloemen of hij ziet er gewoon niet gelukkig uit. Je hebt geen idee wat je fout doet. Moet je hem weggooien of is hij toch nog te redden? Lees het volledige bericht »

Engagementen anno 2017

Nooit geweten dat er zoveel komt kijken bij een boek. Cecilia’s World, het debuut van m’n man, is gisteren na poging vijf door de layoutpolitie van Smashwords goedgekeurd zodat het momenteel op vrijwel alle digitale dragers beschikbaar aan het komen is als e-book (Bol! Kobo!). Intussen zitten we, voorzover¬†we er een idee van hebben wat¬†we aan het doen zijn, de papieren versie drukklaar te maken. Wist u dat het zwart van word en pdf eigenlijk stiekem helemaal niet zwart is?¬†Het programma, dat √©√©n pagina tegelijk kan inladen,¬†is net niet te zwaar voor deze computer waardoor opslaan anderhalve minuut duurt, zodat we er vandaag¬†nog wel enkele uren zoet mee¬†gaan zijn want¬†er zijn nog maar drie dagen proefversie-tijd over.¬†Cecilia is intussen 300 MB zwaar maar we zijn al over de helft! Nu maar¬†hopen dat er geen essentieel stapje vergeten is…¬†Even paniek toen er een tikfout boven water kwam, maar gelukkig kan je met dat programma tot op de pixel nauwkeurig foefelen. Ik begin te begrijpen waarom er bedrijfjes bestaan die de klus voor ‘slechts’ een paar honderd ballen voor u klaren.¬†Edoch, een prima gelegenheid, nu we hier toch zitten te zitten,¬†om nog eens wat te tokkelen, nietwaar? Komt er anders toch¬†zelden van, zoals u wel merkt aan de levendigheid van dit blog. Lees het volledige bericht »

Lentekriebels in de tuin

U klikt de laatste weken opvallend vaak door naar deze post. Misschien zoekt u informatie over de verzorging van verschillende planten, wat er zoal wil groeien in een pot of wat u tegen beestjes kunt ondernemen. Gelijk hebt u, eens je ‘vertrokken’ bent met tuinieren vliegt het hek algauw van de dam en wil je alles overal over weten. Het is dan ook zo fijn om alle planten te zien groeien! Lees het volledige bericht »

Recensie: De engel van Doel

Ik zag de documentaire “De engel van Doel” en deze recensie moest eruit, willen of niet. Ze is in het Engels en bevat harde taal, omdat zachte taal hier niet volstaat. Klik.

De slimme telefoon (2)

In dit blogberichtje kun je lezen hoe m’n eerste maanden met de smartphone verliepen. Intussen zijn we dankzij de accelleratie (eerste les geschiedenis in het middelbaar: alles gaat steeds sneller) bij wijze van spreken vijf jaar verder en lopen er regelmatig mensen onder de tram, huwelijken op de klippen, school- of werkresultaten de dieperik in omdat talloze mensen verdiept zijn in hun schermpjes. Wie kijkt daar nog van op? Ondergetekende wel. Ik ben hoogst verbaasd. Lees het volledige bericht »

Genoeg gezwegen

In m’n inbox zat een mailtje van Sloop-de-kerncentrales met een huidige stand van zaken. Je kan het hier lezen. Wist je dat er al negentig gemeentebesturen in de rondom ons liggende landen een rechtzaak tegen ons land hebben aangespannen om onmiddellijke sluiting van de meest uiteenvallende reactoren te eisen? De ongerustheid is enorm, de avaaz campagne is al door 1,2 miljoen wereldburgers ondertekend.

De oplossing is echt zo simpel dat we erover kijken, dames en heren. Lees het volledige bericht »

Een nieuw voorjaar in de balkontuin

20160402_110651

Dit is het grootste deel van de planten, gezellig samen in de hoek waar ze lekker veel middagzon krijgen. Niet op de foto staan de vijg wiens knoppen op barsten staan, de zaailingen van rode kool, radijs, snijsla en spinazie met hun eerste echte blaadjes op rijen, twee appelpitjes die tegen de verwachting in ontkiemd zijn (nog in de pot van de vijg zit een schare aan ‘wie-weetjes’ waaronder de mispels die na twee jaar nog altijd niet willen kiemen), een lavendel, en tot slot de erwten, net vijf mannetjes met hun twee eerste armpjes om zich heen grijpend.

Viburnum en skimmia japonica zijn erg tevreden met hun grotere pot. Misschien op een verkeerd tijdstip (hartje winter) compost gegeven, maar deze viburnum is een laatbloeier. En als-ie een jaartje overslaat is dat niet erg. De skimmia ruikt heerlijk.

Toen ik de hangbakken aan de balustrade leegmaakte en een (hopelijk) evenwichtige mix gaf van compost, gebruikte maar beestjesloze potgrond van vorig jaar en cocopeat zaaien-en-stekken/groenten-en-kruiden waarin bovengenoemde zaailingen nu veelbelovend staan te zijn, kon ik het niet over mijn hart verkrijgen alle plantjes weg te gooien die zo dapper overwinterd hadden. Die zijn overgeplant in de bak links op de foto, het is vooral kamille die nog ontsproten was in die merkwaardig warme late herfst. Lees het volledige bericht »

Ont-spullen: een geslaagde ruilavond

Terwijl ik m’n badkamerkast aan het uitmesen was, kreeg ik een ideetje. De meeste dames hebben wel √©√©n en ander liggen waarvan ze moeilijk afstand kunnen doen maar waarvan ze weten dat ze het nooit meer gaan gebruiken. Waarom geen ruilavondje?

Het liefst wilde ik dit gewoon bij mij thuis doen, waar helaas niet genoeg plaats is om veel volk te ontvangen – enkele collegaatjes had ik ook graag uitgenodigd – maar het bleek de moeite waard om de strijd der agenda’s aan te gaan. De dag verlof vandaag ook want het is best laat geworden. Volgende keer toch maar in het weekend…

Six ladies. Tien, vijftien zakken vol handtassen, verzorgingsproducten, kleding, schoenen, juwelen, make-up, sjaals, … We beslisten om het zak per zak uit te laden en niet lang bij elk item stil te staan. Dat bleek een goede beslissing want anders zaten we hier nu nog ūüėČ

Iedereen heeft haar zorgen eventjes opzij kunnen zetten: er was een ‘flow’ van jewelste waardoor dorst en aanverwanten naar de afdeling ‘onbelangrijk’ verhuisden. Lees het volledige bericht »

Yoga en wandelen

Na zoveel jaren van experimenteren, heb ik het idee dat ik eindelijk de ‘juiste’ combinatie van sporten gevonden heb. Voor mij dan weliswaar; ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die beide items geen sport vinden, of die gillend weglopen van alles wat een beetje focus en discipline vergt tout court.

Edoch, je focussen op je lichaam & het hier en nu tijdens het bewegen, en zorgen voor een of andere vorm van routine is beslist heilzaam voor je hoofd. Dat verliest namelijk gaandeweg zijn monopolie op je bestaan. Je voelt elke keer weer dat je gemaakt bent om te bewegen; niet om je dagen zittend, etend, vervuilend en zeurend door te brengen. Je ziet het aan je spiegelbeeld en de te ruim wordende kleren, je voelt je spierkracht en je vermogen tot diep ademen toenemen en kunt bijgevolg steeds actiever gaan leven. Stilzitten wordt voor mij steeds moeilijker, dus ook het huishouden vaart er stilaan wel bij. Lees het volledige bericht »

Le Tout Nouveau Testament (recensie)

Films zijn rare beesten. Of je nu wil of niet, ze hechten zich doorgaans ergens vast in je hersenpan, die er druk mee aan de slag gaat. Goed geschreven boeken hebben vaak hetzelfde effect. Ik heb een stevige voorkeur voor deze laatste, maar heel af en toe eens naar de bioscoop trekken vind ik wel fijn.

Mijn filmvriendinnetje en ik hadden uit de lijst van wat er zoal speelt drie exemplaren gedestilleerd die de moeite waard zouden kunnen zijn. Onze voorkeur ging uit naar Le Tout Nouveau Testament, bij mij vanwege de nieuwsgierigheid die de korte samenvatting oproept: God en zijn gezin leven op een appartement in Brussel, Hij is een sadistische rotzak, Zij gaat zwijgend door het afgezonderde leven, hun Dochtertje komt in opstand en maakt aan alle mensen hun sterfdatum bekend.

Wat zouden de mensen zoal gaan doen, wetende dat ze nog maar een paar maanden hebben of juist nog zestig jaar? Wat kan een tienjarig meisje ondernemen tegen God de Vader; wordt ze de nieuwe Jezus en zo ja, wat zou ze de mensen dan leren? Wat voor bijbelse figuren gaan we allemaal aantreffen en in wat voor modern jasje zullen ze worden gehesen? Wat doet God de Moeder? Hoe zal de boodschap van deze film luiden? Mijn hoofd genereert vragen, vragen en nog eens vragen, en als de antwoorden te vinden zijn door te gaan kijken is dat makkelijk opgelost. [een spoiler alert is hier dus op zijn plaats]. Lees het volledige bericht »

The Climate Miles (ofte: de eco-blues)

U hebt misschien gemerkt dat het op dit blogje behoorlijk stil is geweest. Dit ruitertje was namelijk van haar stokpaard gevallen. Te veel plannen, pogingen, hoop, teleurstellingen, nieuwsbrieven, discussies, informatie, acties; een overdosis milieubewustzijn zeg maar. De eco-blues, ze bestaat.

Dan maar een serieuze¬†time-out genomen. De slinger moet blijkbaar eerst naar de andere kant vooraleer hij zijn evenwicht kan vinden. Want behalve onze vanzelfsprekend geworden¬†inspanningen voor het milieu op gezinsniveau (sorteren, wasmiddel maken, consuminderen, water opvangen, composteren, auto- en vliegtuigvrij leven, voedsel- en energieverspilling vermijden, lidmaatschap van Velt, Voedselteams en Natuurpunt, spaarcentjes bij een bank met een zuiver geweten) waren alle extraatjes zoals infosessies, acties, gesprekken, bloggen, workshops,¬†facebookdelen en -volgen¬†er gewoon te veel aan. Als je het zo leest was het ook gewoon een veel te grote boterham voor √©√©n idealistje. Lees het volledige bericht »

Herfsttuin

20151026_135922 20151026_135815

Op de foto’s hierboven zul je wel merken dat er √©√©n en ander veranderd is in de balkontuin. Op de eerste foto zie je de japonica, viburnum en Afrikaanse lelie. Nieuw hier is het kruidenrekje met Oost-Indische kers (die dit jaar nergens groter wilde worden dan 30 cm maar wel redelijk wat bloemen had), echte kamille en allerlei zaai-experimenten die veelal mislukt zijn. Het handige is dat er op elk schabje drie vierkante potjes kunnen, dus als er iets sterft of onder de bladluizen of schimmels zit hoef je enkel die weg te halen. Op de vensterbank zie je de aardbeien voor volgend jaar (nogmaals bedankt, Tante Alice, ze zien er erg sterk en veelbelovend uit). Op het tafeltje pronken herfstframbozen van mijn schoonouders. Ze zijn er sinds vorig weekend en hebben nog bloemetjes. Met dit prachtige post-nazomertje zou het nog wel eens kunnen dat de vruchten zich volledig ontwikkelen. Lees het volledige bericht »

De GFT-kwestie

Al enkele jaren zetten we wekelijks een zakje van 30 liter groenafval aan de deur. Om fruivliegen en geurhinder te vermijden, hield ik het zakje in de groentela van de koelkast, en daarnaast eentje voor etensresten en dergelijke. Ik had al gehoord van een wormenbak en er waren vorige zomer al drie stapelboxen aangeschaft, die handiger bleken voor hetgeen waarvoor ze dienen: opbergen. Ik moest me er eens in verdiepen vooralleer ermee te kunnen beginnen, wat er nooit van kwam, je kent het. De kans op mislukken hield me tegen. Niet dat ik faalangst heb of zo, maar het idee van bijvoorbeeld een stinkend kluitje dode wormen bracht toch weinig goesting om eraan te beginnen.

Ook van de bokashi-bak had ik al eens gehoord. Ze kwamen voorbij op bol, dus besloten we er eentje aan te schaffen en een zakje “starter”. De starter werd mooi de volgende dag afgeleverd, maar na drie weken nog geen nieuws over de emmer kregen we onze centjes netjes terug. Toevallig waren we even later in een huis- tuin- en keukenwinkel waar de verkoopster net een losse emmer op overschot had. Normaal worden ze per twee verkocht met een enorme zak starter, maar een ander gezin had een emmer extra gekocht waardoor de winkel opgezadeld zat met een onvolledige set. Wij allemaal blij, want √©√©n emmer leek ons wel voldoende om het gewoon eens uit te proberen.

Ditmaal duurde het nog geen week eer ik me er eens in verdiepte. Lees het volledige bericht »