Meester, ze begint weer

Na de zoveelste inspirerende blogpost van mijn eco-held, besliste ik weer wat meer actie te ondernemen. Ik zie geen reden om dit wereldkundig te maken op een andere plaats dan op dit eigenzinnige blogje. Mijn FB-vriendjes worden al genoeg overstelpt met ongevraagde groenigheid en m’n newsfeed puilt uit van de nieuwsberichten over prachtige initiatieven (ik moet me bijna elke keer inhouden om niet op ‘delen’ te klikken).
De tag “stokpaard” hangt hier dus niet voor niets 🙂
Lees verder

Standaard

Stokpaard

De winterdonkerte begint overal slachtoffers te maken. Hielden we maar met z’n allen een winterslaap om bij de eerste echte zon uit ons holletje te kruipen om de dauw te drinken. ’t Zou veel, heel veel zwaarte wegnemen. Maar de heilige viervuldigheid economie, religie, politiek en media doen al het mogelijke om ons bang en ontevreden te houden, als wrakhout meedrijvend op rivieren van apathie, welk seizoen het ook moge zijn. Af en toe een nieuwe set oogkleppen omdat de vorige uit de mode zijn. En maar zappen en klagen. Lees verder

Standaard

Een zaterdag

Lina maakte me wakker door op mijn kussen te komen liggen spinnen. Ik dronk een glas water, kroop terug in bed en las mijn boek uit, ‘NW’ van Zadie Smith, waarvan ik een paar maanden geleden in een oude Humo een recensie had zien staan en dat sindsdien op mijn te-lezen-lijstje stond. Ik vond het een beetje te modern; het sprong nogal van de hak op de tak en voortdurend moest ik tussen de lijnen door proberen te lezen wat er nu precies gaande was, wat niet zo goed lukte. Blij dat het boek uit was, nestelde ik me nog even tegen mijn man aan.
Lees verder

Standaard