Meester, ze begint weer

… of is het eentje om het af te leren, de apotheose van gedachten en gevoelens waar ik al veel te lang mee rondloop? Het deed in elk geval deugd om het te schrijven.

Context: bezwaarschrift tegen een megalomaan idioot project vlak naast het voorlaatste grote natuurgebied in een district van Antwerpen. Heb het een weekje laten sudderen omdat ik ook wel weet dat je een bezwaarschrift best kurkdroog en to-the-point en wetenschappelijk aanpakt, maar zonet besliste ik: foert. Veel leesplezier en een warme oproep om ook in uw pen te kruipen. Er is tijd tot 20 februari voor dit openbaar onderzoek. Kort, lang, droog, humoristisch, woest, ’t maakt niet uit. Kwantiteit boven kwaliteit in dit geval, ook voor niet-Antwerpenaren die Uplace-achtige dossiers beu zijn. Go! Op deze link staan vormvereisten en de link naar een online formulier om het nog gemakkelijker te maken. Een stemcomputer is ingewikkelder, echt waar.

Lees verder
Standaard

Zwerfvuil: ik erger me er niet aan, maar ruim het op

Ok, eigenlijk erger ik me kapot aan zwerfvuil. Als je het eens een keertje hebt opgeruimd, zul je weten wat ik bedoel. In het prachtigste landschap valt je oog telkens weer op dat rondwaaiende wikkeltje, in een haag gepropte blikje of dat afvalzakje dat ‘verstopt’ zit achter een struik. Het kan jaren blijven liggen. Over plastic soup is al genoeg geschreven, zoek het maar eens op als je niet weet wat dat is (en als je een sterke maag hebt). Lees verder

Standaard

Stop Met Klagen (recensie)

Stop met klagen: doe-het-zelfgids voor een vrolijke nieuwe wereld

Het is zeer charmant dat Steven Vromman zijn lezer de vrijheid geeft: wie genoeg weet over de klimaatproblematiek mag dat zo beknopt mogelijk gehouden hoofdstuk meteen overslaan, en wie extra informatie wenst over ongeveer elk kernwoord vindt ruimschoots voldoende referenties in de tekst en in de bijlagen. Een aloud recept van de auteur, en het werkt. Vromman slaagt er telkens in om zijn publiek (of mij toch al zeker) mee te trekken juist door zichzelf en de essentiële boodschap niet op de klassieke verkeerde manier op te dringen, zelfs al wijdt hij er een nieuw boek aan of een reeks voorstellingen. Lees verder

Standaard

Vakantie

“Die onderdelen kan ik niet meer krijgen, en het zou wel eens een duur plaatje kunnen worden als we het hersteld krijgen. Misschien moet je een nieuwe fiets overwegen?”, sprak de fietsenmaker toen ik kwam vragen wanneer ik mijn ouwe knar best kon komen binnengooien voor weer eens een mankement. Wat hij zei, is natuurlijk een verkoopstruc van de onderste plank, maar hij overliep met mij hoeveel kosten we de laatste drie jaar al aan het vehikel hadden gemaakt en ik moest toegeven dat het echt niet meer rendabel was om hier nog eens minstens € 50 aan te spenderen. Hij had een betaalbaar modelletje staan: twee jaar garantie, gratis onderhoud, wat wil je nog meer?
Lees verder

Standaard