Een zaterdag

Lina maakte me wakker door op mijn kussen te komen liggen spinnen. Ik dronk een glas water, kroop terug in bed en las mijn boek uit, ‘NW’ van Zadie Smith, waarvan ik een paar maanden geleden in een oude Humo een recensie had zien staan en dat sindsdien op mijn te-lezen-lijstje stond. Ik vond het een beetje te modern; het sprong nogal van de hak op de tak en voortdurend moest ik tussen de lijnen door proberen te lezen wat er nu precies gaande was, wat niet zo goed lukte. Blij dat het boek uit was, nestelde ik me nog even tegen mijn man aan.
Lees verder

Advertentie
Standaard