Stop Met Klagen (recensie)

Stop met klagen: doe-het-zelfgids voor een vrolijke nieuwe wereld

Het is zeer charmant dat Steven Vromman zijn lezer de vrijheid geeft: wie genoeg weet over de klimaatproblematiek mag dat zo beknopt mogelijk gehouden hoofdstuk meteen overslaan, en wie extra informatie wenst over ongeveer elk kernwoord vindt ruimschoots voldoende referenties in de tekst en in de bijlagen. Een aloud recept van de auteur, en het werkt. Vromman slaagt er telkens in om zijn publiek (of mij toch al zeker) mee te trekken juist door zichzelf en de essentiële boodschap niet op de klassieke verkeerde manier op te dringen, zelfs al wijdt hij er een nieuw boek aan of een reeks voorstellingen. Lees verder

Standaard

Stokpaard

De winterdonkerte begint overal slachtoffers te maken. Hielden we maar met z’n allen een winterslaap om bij de eerste echte zon uit ons holletje te kruipen om de dauw te drinken. ’t Zou veel, heel veel zwaarte wegnemen. Maar de heilige viervuldigheid economie, religie, politiek en media doen al het mogelijke om ons bang en ontevreden te houden, als wrakhout meedrijvend op rivieren van apathie, welk seizoen het ook moge zijn. Af en toe een nieuwe set oogkleppen omdat de vorige uit de mode zijn. En maar zappen en klagen. Lees verder

Standaard

Vakantie

“Die onderdelen kan ik niet meer krijgen, en het zou wel eens een duur plaatje kunnen worden als we het hersteld krijgen. Misschien moet je een nieuwe fiets overwegen?”, sprak de fietsenmaker toen ik kwam vragen wanneer ik mijn ouwe knar best kon komen binnengooien voor weer eens een mankement. Wat hij zei, is natuurlijk een verkoopstruc van de onderste plank, maar hij overliep met mij hoeveel kosten we de laatste drie jaar al aan het vehikel hadden gemaakt en ik moest toegeven dat het echt niet meer rendabel was om hier nog eens minstens € 50 aan te spenderen. Hij had een betaalbaar modelletje staan: twee jaar garantie, gratis onderhoud, wat wil je nog meer?
Lees verder

Standaard

Lezen & zo

Naar huidige standaarden is het aantal posts op dit blog ongetwijfeld van een middeleeuws niveau. Bij een update krijgen de statistieken eventjes een boost (zeven lezers!) en dan gaat het terug naar de twee doorzetters die af en toe komen kijken of er nog iets nieuws gebeurd is. Een hondstrouwe fanclub dus; speciaal voor jullie overwin ik nog eens de knagende twijfels omtrent het openbare karakter van dit hoopje letters en omtrent onderwerpen. Lees verder

Standaard

Verzoeknummertje

Twee van mijn lezers zeiden dat ze wel meer van me wilden lezen over respectievelijk “groen leven” en “dagelijkse dingetjes”. Dus bij deze: een post over groene dingetjes in mijn dagelijkse leven.
Disclaimer die me al een paar dagen tegenhoudt om dit te schrijven: ik wil niet met een belerend vingertje zwaaien, noch mijn mening opdringen, noch schuldgevoel aanwakkeren. Het zou me echter wel blij maken als ik middels onderhavig schrijven iemand op weg kan helpen die zijn steentje (of rotsblok) wil bijdragen aan een beter milieu maar nog niet goed weet hoe.
Lees verder

Standaard

Een zaterdag

Lina maakte me wakker door op mijn kussen te komen liggen spinnen. Ik dronk een glas water, kroop terug in bed en las mijn boek uit, ‘NW’ van Zadie Smith, waarvan ik een paar maanden geleden in een oude Humo een recensie had zien staan en dat sindsdien op mijn te-lezen-lijstje stond. Ik vond het een beetje te modern; het sprong nogal van de hak op de tak en voortdurend moest ik tussen de lijnen door proberen te lezen wat er nu precies gaande was, wat niet zo goed lukte. Blij dat het boek uit was, nestelde ik me nog even tegen mijn man aan.
Lees verder

Standaard