Meester, ze begint weer

… of is het eentje om het af te leren, de apotheose van gedachten en gevoelens waar ik al veel te lang mee rondloop? Het deed in elk geval deugd om het te schrijven.

Context: bezwaarschrift tegen een megalomaan idioot project vlak naast het voorlaatste grote natuurgebied in een district van Antwerpen. Heb het een weekje laten sudderen omdat ik ook wel weet dat je een bezwaarschrift best kurkdroog en to-the-point en wetenschappelijk aanpakt, maar zonet besliste ik: foert. Veel leesplezier en een warme oproep om ook in uw pen te kruipen. Er is tijd tot 20 februari voor dit openbaar onderzoek. Kort, lang, droog, humoristisch, woest, ’t maakt niet uit. Kwantiteit boven kwaliteit in dit geval, ook voor niet-Antwerpenaren die Uplace-achtige dossiers beu zijn. Go! Op deze link staan vormvereisten en de link naar een online formulier om het nog gemakkelijker te maken. Een stemcomputer is ingewikkelder, echt waar.

Lees verder
Standaard

Engagementen anno 2017

Nooit geweten dat er zoveel komt kijken bij een boek. Cecilia’s World, het debuut van m’n man, is gisteren na poging vijf door de layoutpolitie van Smashwords goedgekeurd zodat het momenteel op vrijwel alle digitale dragers beschikbaar aan het komen is als e-book (Bol! Kobo!). Intussen zitten we, voorzover we er een idee van hebben wat we aan het doen zijn, de papieren versie drukklaar te maken. Wist u dat het zwart van word en pdf eigenlijk stiekem helemaal niet zwart is? Het programma, dat één pagina tegelijk kan inladen, is net niet te zwaar voor deze computer waardoor opslaan anderhalve minuut duurt, zodat we er vandaag nog wel enkele uren zoet mee gaan zijn want er zijn nog maar drie dagen proefversie-tijd over. Cecilia is intussen 300 MB zwaar maar we zijn al over de helft! Nu maar hopen dat er geen essentieel stapje vergeten is… Even paniek toen er een tikfout boven water kwam, maar gelukkig kan je met dat programma tot op de pixel nauwkeurig foefelen. Ik begin te begrijpen waarom er bedrijfjes bestaan die de klus voor ‘slechts’ een paar honderd ballen voor u klaren. Edoch, een prima gelegenheid, nu we hier toch zitten te zitten, om nog eens wat te tokkelen, nietwaar? Komt er anders toch zelden van, zoals u wel merkt aan de levendigheid van dit blog. Lees verder

Standaard

Le Tout Nouveau Testament (recensie)

Films zijn rare beesten. Of je nu wil of niet, ze hechten zich doorgaans ergens vast in je hersenpan, die er druk mee aan de slag gaat. Goed geschreven boeken hebben vaak hetzelfde effect. Ik heb een stevige voorkeur voor deze laatste, maar heel af en toe eens naar de bioscoop trekken vind ik wel fijn.

Mijn filmvriendinnetje en ik hadden uit de lijst van wat er zoal speelt drie exemplaren gedestilleerd die de moeite waard zouden kunnen zijn. Onze voorkeur ging uit naar Le Tout Nouveau Testament, bij mij vanwege de nieuwsgierigheid die de korte samenvatting oproept: God en zijn gezin leven op een appartement in Brussel, Hij is een sadistische rotzak, Zij gaat zwijgend door het afgezonderde leven, hun Dochtertje komt in opstand en maakt aan alle mensen hun sterfdatum bekend.

Wat zouden de mensen zoal gaan doen, wetende dat ze nog maar een paar maanden hebben of juist nog zestig jaar? Wat kan een tienjarig meisje ondernemen tegen God de Vader; wordt ze de nieuwe Jezus en zo ja, wat zou ze de mensen dan leren? Wat voor bijbelse figuren gaan we allemaal aantreffen en in wat voor modern jasje zullen ze worden gehesen? Wat doet God de Moeder? Hoe zal de boodschap van deze film luiden? Mijn hoofd genereert vragen, vragen en nog eens vragen, en als de antwoorden te vinden zijn door te gaan kijken is dat makkelijk opgelost. [een spoiler alert is hier dus op zijn plaats]. Lees verder

Standaard

Het binnenplein (kortverhalen 2)

Geen van mijn eerste vruchten ging verloren, toen de vorst eindelijk gekomen was. De kinderen vochten er elke speeltijd om, wie nog geld had kocht er van de paters, en er kwamen meer en meer mensen ’s nachts over de muur gekropen en naar me toe geslopen om hun zakken of manden te vullen. De paters maakten er gelei, sterke drank en geneesmiddelen van, maar ook vers zijn mispels een feestmaaltijd voor de maag die niet veel meer dan gerantsoeneerde chicoreiwortelkoffie, van afgekloven botjes getrokken bouillon en broodkorsten gepresenteerd krijgt. Ook in het bos aan de andere kant van de muur was geen takje of vrucht meer op de grond te vinden. Het waren barre winters. Lees verder

Standaard

Kortverhalen en vergankelijkheid

Het is me twee keer gelukt iets te schrijven dat mocht doorgaan voor een kortverhaal. Ik was ongeveer 17 en voor mijn favoriete vak, Nederlands, moesten we trachten een moderne parabel (of sage, of zoiets) te schrijven. Ik kreeg een tien voor mijn kortverhaal over een puber die brand stichtte in een school. De inspiratie was dus binnen handbereik, maar hoewel ik het zelf best een geslaagd verhaaltje vond, besefte ik hoe weinig origineel het was. Lees verder

Standaard

Meester, ze begint weer

Na de zoveelste inspirerende blogpost van mijn eco-held, besliste ik weer wat meer actie te ondernemen. Ik zie geen reden om dit wereldkundig te maken op een andere plaats dan op dit eigenzinnige blogje. Mijn FB-vriendjes worden al genoeg overstelpt met ongevraagde groenigheid en m’n newsfeed puilt uit van de nieuwsberichten over prachtige initiatieven (ik moet me bijna elke keer inhouden om niet op ‘delen’ te klikken).
De tag “stokpaard” hangt hier dus niet voor niets 🙂
Lees verder

Standaard

Stokpaard

De winterdonkerte begint overal slachtoffers te maken. Hielden we maar met z’n allen een winterslaap om bij de eerste echte zon uit ons holletje te kruipen om de dauw te drinken. ’t Zou veel, heel veel zwaarte wegnemen. Maar de heilige viervuldigheid economie, religie, politiek en media doen al het mogelijke om ons bang en ontevreden te houden, als wrakhout meedrijvend op rivieren van apathie, welk seizoen het ook moge zijn. Af en toe een nieuwe set oogkleppen omdat de vorige uit de mode zijn. En maar zappen en klagen. Lees verder

Standaard

Lezen & zo

Naar huidige standaarden is het aantal posts op dit blog ongetwijfeld van een middeleeuws niveau. Bij een update krijgen de statistieken eventjes een boost (zeven lezers!) en dan gaat het terug naar de twee doorzetters die af en toe komen kijken of er nog iets nieuws gebeurd is. Een hondstrouwe fanclub dus; speciaal voor jullie overwin ik nog eens de knagende twijfels omtrent het openbare karakter van dit hoopje letters en omtrent onderwerpen. Lees verder

Standaard