Kortverhalen en vergankelijkheid

Het is me twee keer gelukt iets te schrijven dat mocht doorgaan voor een kortverhaal. Ik was ongeveer 17 en voor mijn favoriete vak, Nederlands, moesten we trachten een moderne parabel (of sage, of zoiets) te schrijven. Ik kreeg een tien voor mijn kortverhaal over een puber die brand stichtte in een school. De inspiratie was dus binnen handbereik, maar hoewel ik het zelf best een geslaagd verhaaltje vond, besefte ik hoe weinig origineel het was. Lees verder

Standaard

Vakantie

“Die onderdelen kan ik niet meer krijgen, en het zou wel eens een duur plaatje kunnen worden als we het hersteld krijgen. Misschien moet je een nieuwe fiets overwegen?”, sprak de fietsenmaker toen ik kwam vragen wanneer ik mijn ouwe knar best kon komen binnengooien voor weer eens een mankement. Wat hij zei, is natuurlijk een verkoopstruc van de onderste plank, maar hij overliep met mij hoeveel kosten we de laatste drie jaar al aan het vehikel hadden gemaakt en ik moest toegeven dat het echt niet meer rendabel was om hier nog eens minstens € 50 aan te spenderen. Hij had een betaalbaar modelletje staan: twee jaar garantie, gratis onderhoud, wat wil je nog meer?
Lees verder

Standaard

Verzoeknummertje

Twee van mijn lezers zeiden dat ze wel meer van me wilden lezen over respectievelijk “groen leven” en “dagelijkse dingetjes”. Dus bij deze: een post over groene dingetjes in mijn dagelijkse leven.
Disclaimer die me al een paar dagen tegenhoudt om dit te schrijven: ik wil niet met een belerend vingertje zwaaien, noch mijn mening opdringen, noch schuldgevoel aanwakkeren. Het zou me echter wel blij maken als ik middels onderhavig schrijven iemand op weg kan helpen die zijn steentje (of rotsblok) wil bijdragen aan een beter milieu maar nog niet goed weet hoe.
Lees verder

Standaard